Δύο μέδουσες, ένα πλάσμα: Ανακαλύφθηκε επαναστατική σύντηξη θαλάσσιων καρυδιών!

Δύο μέδουσες, ένα πλάσμα: Ανακαλύφθηκε επαναστατική σύντηξη θαλάσσιων καρυδιών!

Ένα εκπληκτικό φαινόμενο έχει εκπλήξει τους ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ: Όταν τα κενοφόρα, συγκεκριμένα το είδος Mnemiopsis Leidyi, πλησιάσουν το ένα στο άλλο, μπορούν να συγχωνευθούν σε έναν νέο, ενοποιημένο οργανισμό. Σε ένα πείραμα που αμφισβητεί τα όρια της βιολογικής ταυτότητας, αποδείχθηκε ότι μετά από λίγες μόνο ώρες αναδύεται ένα είδος υβριδικού πλάσματος με κοινό νευρικό και πεπτικό σύστημα.

Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε επί του παρόντος τις μέδουσες και τη βιολογία τους. Αρχικά γνωστά ως επιβλαβή και επεμβατικά στον δυτικό Ατλαντικό, τα θαλάσσια καρύδια έχουν πλέον εξαπλωθεί σε άλλα νερά. Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον Kei Jokura ερευνούσαν αυτό το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό όταν ανακάλυψαν στο εργαστήριό τους μια ασυνήθιστα μεγάλη μέδουσα που έμοιαζε με υβρίδιο δύο ζώων. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο περιοδικό Current Biology.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγχώνευσης

Μία από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις ήταν ότι η νεοδημιουργηθείσα μέδουσα ανέπτυξε ένα κοινό νευρικό σύστημα μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Μέσα στην πρώτη ώρα μετά τη συγχώνευση, οι κινήσεις του νέου ατόμου εξακολουθούσαν να παρουσιάζουν ένα ασυντόνιστο μοτίβο, αλλά μετά από μόλις δύο ώρες τα δύο μισά ανταποκρίθηκαν συγχρονισμένα στα ερεθίσματα. Αυτό σημαίνει ότι ένα ερέθισμα στη μία πλευρά του σώματος διεγείρει και το άλλο μισό - ένα συναρπαστικό παράδειγμα συνεργατικής συμπεριφοράς σε κυτταρικό επίπεδο.

Εξετάστηκε επίσης το πεπτικό σύστημα της μέδουσας. Οι ερευνητές τάισαν ένα από τα ζώα φθορίζον υλικό, το οποίο ταξίδευε μέσω του πεπτικού συστήματος και τελικά απεκκρίθηκε και από τα δύο χυμούς. Αυτή η διαδικασία αποδεικνύει ότι η σύντηξη δεν λαμβάνει χώρα μόνο σε νευρολογικό επίπεδο, αλλά περιλαμβάνει επίσης φυσιολογικές διεργασίες.

Συνολικά, οι προσπάθειες συγχώνευσης ήταν επιτυχείς σε εννέα στις δέκα περιπτώσεις. Προς έκπληξή τους, οι δύο μέδουσες μεγάλωσαν τόσο γρήγορα που η αρχική διαχωριστική γραμμή δεν ήταν πλέον ορατή μέσα σε μόλις 24 ώρες. Αυτό υποδηλώνει μια συναρπαστική ευελιξία στην αντίληψη του «εαυτού» και του «ξένου», η οποία παραδοσιακά ρυθμίζεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος.

Οι ερευνητές τώρα επιδιώκουν να διερευνήσουν περαιτέρω τους μοριακούς μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από αυτή τη σύντηξη. Ο στόχος είναι να αποκτηθούν γνώσεις που θα μπορούσαν να είναι σημαντικές για την αναγεννητική ιατρική. Ωστόσο, παραμένει ασαφές εάν αυτή η ικανότητα των μεδουσών τους προσφέρει πλεονέκτημα επιβίωσης στο φυσικό περιβάλλον και αν παρατηρούνται συγχωνεύσεις μεταξύ τραυματισμένων ζώων και στη φύση.

Αυτή η ανακάλυψη εγείρει σημαντικά ερωτήματα που ο βιολόγος Kei Jokura και η ομάδα του θέλουν τώρα να διερευνήσουν περαιτέρω για να κατανοήσουν πλήρως τις δυνατότητες αυτής της βιολογικής σπανιότητας. Για περισσότερες πληροφορίες, οι λεπτομέρειες αυτής της ενδιαφέρουσας έρευνας είναι επίσης διαθέσιμες www.spektrum.de για να διαβάσετε.