Gezinshereniging: scherpe kritiek op de federale regering in Wenen!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Artikel bespreekt de controversiële opschorting van gezinshereniging in Oostenrijk, die vooral kinderen en vrouwen treft.

Gezinshereniging: scherpe kritiek op de federale regering in Wenen!

Het besluit van de Oostenrijkse federale regering om de gezinshereniging voor mensen die recht hebben op bescherming op te schorten, stuitte op felle kritiek. Judith Pühringer, topkandidaat voor de Weense Groenen, beschrijft deze maatregel als een “faillissementverklaring op alle niveaus”. Volgens Pühringer treft het project vooral vrouwen en kinderen, aangezien 68% van de getroffenen kinderen zijn en nog eens 30% vrouwen. Hun eis is duidelijk: “De toegang voor gezinnen mag niet worden afgesloten terwijl integratie-inspanningen nodig zijn.” Deze juridisch twijfelachtige beslissing komt op een moment dat het aantal gezinsherenigingen al afneemt, wat volgens Pühringer het cynisme rond dit beleid verder vergroot. Dit advies wordt ondersteund door verschillende deskundigen die de maatregel als onhoudbaar bestempelen in termen van mensenrechten. Wat vooral jammer is voor Pühringer is de steun voor dit beleid van de SPÖ, die zij omschrijft als een “rookgranaat”.

Gezinshereniging in Duitsland: Daling van visa

In Duitsland is een soortgelijke trend waar te nemen: Like that Zuid-Duitse krant Naar verluidt zijn er in 2024 minder visa voor gezinshereniging afgegeven dan in het jaar daarvoor. In totaal kregen ongeveer 115.000 mensen toestemming om naar Duitsland te verhuizen om bij hun familieleden te zijn, een lichte daling ten opzichte van de 131.000 in 2023. Het merendeel van deze visa ging niet naar familieleden van vluchtelingen, maar naar familieleden van mensen die regelmatig in Duitsland wonen. Uit de resultaten blijkt dat slechts een klein deel van de gezinshereniging verband houdt met vluchtelingenmigratie, wat het politieke debat over gezinshereniging verder voedt.

De situatie wordt als bijzonder kritiek ervaren voor kinderen uit vluchtelingenfamilies, wier dierbaren vanwege bureaucratische hindernissen het voorbeeld niet mogen volgen. Pühringer benadrukt dat veel kinderen en hun moeders door dit restrictieve beleid gescheiden raken. Bovendien zijn de wachttijden voor visumafspraken verlengd, waardoor de spanningen tussen de politieke standpunten van de partijen verder zijn toegenomen. Het debat over gezinshereniging blijft een gevoelig en controversieel onderwerp, waarbij vooral de zwaksten in de samenleving getroffen worden.