Groenen in crisis: hoe pragmatisme kiezers kan terugwinnen!

Groenen in crisis: hoe pragmatisme kiezers kan terugwinnen!

De afgelopen weken heeft Hermann Kuhn, een prominent lid van de Groene Partij in Bremen, zijn mening gegeven over de huidige politieke situatie van de partij. In een tijd waarin de Groenen worden geconfronteerd met uitdagingen die zowel de goedkeuring van de kiezers als de interne geloofwaardigheid aantasten, acht Kuhn de noodzaak om meer mainstream te worden.

Kuhn legt uit dat de successen van de Groenen in het verleden bij de verkiezingen in Hessen, Beieren, Bremen en bij de Europese verkiezingen grotendeels te danken waren aan kiezers van middenpartijen. Deze steun is de laatste tijd echter sterk afgenomen. Hij schrijft dit niet alleen toe aan de algemene trend naar ‘éénpuntspartijen’, maar ziet ook de noodzaak om het vertrouwen van de kiezers te herwinnen. De Groenen moeten concrete en haalbare oplossingen bieden om gelijke tred te houden met de sociale realiteit.

Belangrijkste uitdagingen en hervormingen

Een centraal punt dat Kuhn aansnijdt is de zogenaamde ‘Verwarmingswet’, die wordt gezien als een keerpunt in de perceptie van de Groenen. Hij bekritiseert de oorspronkelijke voorstellen, die zonder technische haalbaarheid of financiële overwegingen zijn geformuleerd. Hij benadrukt dat de daaropvolgende aanpassing van de wet door middel van gemeentelijke warmteplanning nuttig is, maar ervoor zorgt dat de Groenen minder geloofwaardig lijken voor de basis in een oplossingscrisis. Het is van cruciaal belang dat politici maatregelen voorstellen die ook door burgers in het dagelijks leven kunnen worden uitgevoerd.

Kuhn maakt duidelijk dat pragmatisme in de politiek niet betekent dat je je in het midden moet verschuilen, maar eerder dat je voorstellen moet ontwikkelen die een bredere sociale meerderheid kunnen aanspreken. Een groen beleid dat alleen is afgestemd op de wensen van delen van de agenda zal op de langere termijn niet succesvol zijn.

De laatste verkiezingsresultaten laten een dramatische daling van de steun in Bremen zien, wat Kuhn als alarmerend beschouwt. Als redenen noemt hij ook de successen van andere partijen en hun capabele verkiezingscampagnes. Hij noemt vooral de concurrentie van Volt, die door innovatieve verkiezingsposters en een moderne uitstraling kiezers wist te trekken. Hij stelt de vraag in hoeverre de Groenen kunnen verbeteren in hun communicatie en presentatie.

De oproep van Kuhn aan de partij is duidelijk: om als Groene partij weer belangrijk te worden, moet de partij zich richten op de behoeften en zorgen van het grote publiek en tegelijkertijd haar eigen ecologische doelen op een duidelijke en haalbare manier formuleren. Bij belangrijke crises, zoals de klimaatcrisis of de sociale rechtvaardigheid, zijn meerderheden nodig om deze uitdagingen effectief te overwinnen.

Tenslotte spreekt Kuhn over de eigen identiteit van de Groenen en de verplichting een partij te zijn die zowel grote taken onderkent als concrete oplossingen ontwikkelt. Dit vertegenwoordigt een uitdaging waarmee de Groenen het hoofd moeten bieden als ze als een belangrijke politieke kracht willen blijven worden gezien.

Wat betreft de interne discussies binnen de partij benadrukt Kuhn dat de kritiek op de vermeende compromisbereidheid in het algemeen niet bewezen is en dat elke vraag naar meer pragmatisme en goedkeuring van de veranderingen afzonderlijk moet worden bekeken. De transformatie van de Groenen vereist zowel een realistische beoordeling van de situatie als de moed om noodzakelijke, zij het pijnlijke, beslissingen te nemen. Dat meldt gruene-bremen.de.

De komende maanden zullen de Groenen hun kerndoelen moeten formuleren in een vorm die breed geaccepteerd wordt. De aanpak van Kuhn zou kunnen helpen de verandering tot stand te brengen die nodig is om na jaren van politieke onrust weer op het goede spoor te komen.